به گزارش اطلاعات آنلاین ـ اگر یک بعد از ظهر تابستانی خلوت و آرام را در اطراف روستاها، ایستگاه های راه آهن یا باغ ها سپری کنید به طور حتم آوازهای آشنایی از پرندگان می شنوید که یکی از این صداها به قمری ها تعلق دارد و به طور حتم قمری معمولی است که می خواند.

قمری معمولی یا قمری اروپایی به طول ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر است و رنگ خاکستری مایل به خاکی یا قهوه ای کم رنگ با پر و بال حنایی یا قرمز مایل به قهوه ای با نقوش مختلف دارد. خطوطی سیاه در اطراف گردن دیده می شود که در قمری های جوان وجود ندارد. فرق سر و ناحیه پشت گردن به رنگ خاکستری است و نیز پرهای دم به رنگ سیاه یا خاکستری تیره با انتهای سفید، بال ها دارای نوارهای سیاه و خاکستری هستند و زیر بال ها خاکستری تیره است. دم کوتاه و بال ها نوک تیز، گلو و سینه متمایل به شرابی، شکم خاکستری روشن و زیر دم سفید است. نر و ماده از نظر ظاهری شبیه به یکدیگر هستند.

در مناطق باز مانند بوته زارها، درخت زارها، باغ های میوه یا اطراف روستاها دیده می شود. معمولاً گروهی زندگی می کند و آشیانه خود را در ارتفاع یک تا دو متری می سازد. یک یا دو تخم در اواسط بهار می گذارد

از مواد گیاهی به بویژه بذرهای ریخته شده روی زمین مانند گندم، آفتابگردان، جو و غیر تغذیه می کند به همین دلیل رنگ آمیزی پر و بال این پرنده طوری است که وقتی روی زمین مشغول خوردن دانه هاست به سختی دیده شود.

در ماه های بین اردیبهشت تا مرداد، یک یا دو تخم می گذارند که پس از حدود دو هفته باز می شوند و جوجه ها حدود ۲۰ روز تحت مراقبت والدین قرار می گیرند.

قمری معمولی در بیشتر نقاط ایران دیده می شود و در تابستان فراوان تر است.

دو زیرگونه در ایران وجود دارد که زیرگونه turtur در شمال غرب آشیانه سازی می کند و هنگام مهاجرت به جنوب غرب می رود. زیرگونه arenicola در شمال، شمال شرق و سواحل دریای خزر آشیانه می سازد و هنگام مهاجرت به نواحی مرکزی می رود.

قمری معمولی نام علمی Streptopelia turtur به خانواده COLUMBIDAE یا «کبوترها» و راسته Columbiformes یا «کبوترسانان» تعلق دارد. این گونه نخستین بار توسط Carl Linnaeus طبیعی دان سوئدی در سال ۱۷۵۸ با این نام توصیف شد.